Sinds 1993 probeer ik mensen met het Chronisch vermoeidheidsyndroom te helpen. Uiteindelijk heeft dat 2001 geresulteerd in protocol waarmee we denken de grootste kans van slagen te hebben. De behandeling is gericht op verbetering van de ademhaling, bewegen op een passend niveau, het geestelijk welbevinden en voeding. Dit is niet een methode zoals vele “wat voor mij werkt, werkt ook voor een ander”. We komen uit de gezondheidszorg en maken gebruik van reguliere metingen.

Door de vele mensen die bij ons de therapie gevolgd hebben zie ook heel duidelijk de valkuilen en de rede waarom men denkt dat bijvoorbeeld bewegen niet kan helpen. De andere kant van de zaak dat wij de toch heel hoog scoren t.o.v. andere therapieën. Het vreemde is dat nooit iemand eens aan ons vraagt hoe doe je dat nu. We krijgen vaak mensen die overal geweest zijn en dan bij ons opknappen gestuurd door hun internist.

Als er een onderzoek komt moet er volgens mij naar de volgende zaken gekeken worden:

  • De populatie die het treft . Zoals geslacht , opleiding en leeftijd. Wij zien heel veel intelligente hoogopgeleide vrouwen die het overkomt. Vrouwen en in mindere mate mannen die hoge eisen aan zichzelf stellen
  • Energie verbruik gedurende 24 uur van de dag. Het lijkt erop dat ze voornamelijk in de suikerverbranding functioneren. Dat is een klein voorraad potje dat zo leeg is en we moeten in rust juist vet verbranden. Een gezond lichaam is in staat om meer vet te mobiliseren voor arbeid en daar hebben we heel veel van. Bij ME patiënten zien we juist een verhoogde suikerverbranding. Vaak zijn ze niet dik maar wel met een hoog vetpercentage. Is toch een teken aan de wand. Australische onderzoeker hadden ook al eens melkzuur gevonden bij ME-patiënten. Eigenlijk zijn ze in rust aan het sporten.
  • Uit bovenstaande volgt ook een analyse van de ademhaling. Door te veel te ademen in rust wordt er te veel koolzuur afgeblazen. Hierdoor gaat de PH (zuur/base evenwicht) omhoog en dat verklaard bijna alle andere klachten.
  • Monitoring van de hartslag variabiliteit. Hier vinden wij altijd waarden die bij stress passen. Is het niet in rust, dan wel na inspanning. Motortje opgang dan wil het niet meer stoppen. Is ook de reden dat men de dagen na het sporten de rekening krijgt
  • Inspanningsonderzoek hoeft niet max te zijn, daarbij zien we dalingen van de hartslag terwijl de arbeid toeneemt, normaal gebeurd dat niet.. Dit is te verklaren doordat ademhaling en arbeid eindelijk met elkaar in balans zijn. Ga op wintersport met een ME-patiënt allemaal geven ze aan dat ze zich daar beter voelen. Na 5 dagen is het over want dan komt de aanpassing. Wij moeten ons aanpassen op hoogte zij ademen vanzelf al te veel en hebben er de eerste dagen voordeel van.
  • Darmklachten en schimmelinfecties komen voor ook deze zijn sterk afhankelijk van de PH.

Hopelijk wordt er gekeken naar het totaal plaatje en is deze blog misschien een mooie aanzet daartoe. Mijn boek “Chronische vermoeidheid nooit meer “ gaat nog dieper in op de oorzaken. Of stuur een mail naar stansvanderpoel@gmail.com met je vragen.

Het is voor de ME-patiënten in ieder geval fijn dat er een onderzoek plaatsvindt en er eens duidelijkheid komt wat te doen om beter te worden. Want de dooddoener ‘het is psychisch’ daar heb je niets als je voelt alsof je net marathon gelopen hebt en er morgen weer een moet lopen.